محترم استاد محمد صابر یاقوت حسینی «خدری» در سال ۱۳۳۸ خورشیدی در قریه‌ی خدری دره‌ی ترکمن، ولسوالی سرخ‌پارسای ولایت پروان، در خانواده‌ای پرتلاش و هنردوست دیده به جهان گشود.
او تحصیلات ابتدایی را در مکتب منوچهری شهر کابل آغاز کرد و دوره‌ی متوسطه و لیسه را در سال ۱۳۵۲ خورشیدی در لیسه‌ی عالی نادریه‌ی کابل با موفقیت به پایان رساند.
از دوران دانش‌آموزی، علاقه و شوق فراوانی به هنرهای تجسمی، به‌ویژه خطاطی و نقاشی نشان داد. آثار ابتدایی او شامل خوش‌نویسی اشعار شاعران بزرگ هم‌چون مولانا جلال‌الدین بلخی، حافظ شیرازی و سعدی بود که به صورت خودآموز انجام می‌داد.
در دوران مهاجرت به جمهوری اسلامی ایران، به تشویق و حمایت مالی شاگرد و برادر کوچکش، محمد شایق حسینی خدری، به آموزش آکادمیک خطاطی و نقاشی پرداخت. در آغاز، تحت نظر استاد محمدرضا ناصری آموزش دید. سپس با معرفی استاد ناصری به انجمن خوش‌نویسان تهران راه یافت و تحت تعلیم استادان برجسته‌ای هم‌چون اسماعیل نیک‌بخت و امیر فلسفی به فراگیری خط نستعلیق پرداخت. هم‌زمان، نزد استاد دیدرالله کابلی خوانساری آموزش خط شکسته‌نستعلیق را آغاز کرد. خطوط نسخ و ثلث را نیز زیر نظر استاد موعد فرا گرفت.
در انجمن خوش‌نویسان تهران، که شامل پنج دوره‌ی آموزشی (متوسط، خوش، عالی، ممتاز و فوق‌ممتاز) است، ایشان تمامی دوره‌ها را در مدت سه سال با موفقیت کامل به پایان رساند.
هم‌زمان زیر نظر استادان برجسته‌ای نقاشی و خطاطی از جمله استاد فیروز ارج‌مند نیا، استاد محمدرضا ناصری، استاد جمشید توفیقیان، استاد ناصر توفیقیان، استاد فریبرز غنجه‌ای، استاد مصطفی غنجه‌ای، استاد داریوش حسینی و استاد حاجی محمود طلایی به فراگیری هنرهای تجسمی و خطاطی پرداخت.
او در این دوره‌ها به تکنیک‌های مختلف نقاشی از جمله کار با پنسل، خودکار، پاستیل و رنگ روغن تسلط یافت.
پس از پایان تحصیلات هنری، به وطن بازگشت و در سال ۱۳۸۳ خورشیدی، پروژه‌ای بزرگ دینی و ملی را آغاز کرد که نگارش بزرگ‌ترین نسخه‌ی خطی قرآن کریم به پیشنهاد و حمایت جناب محترم الحاج سید منصور نادری، شخصیت ملی و معنوی کشور و بنیان‌گذار کانون فرهنگی حکیم ناصرخسرو بلخی، بود. این پروژه بدون دریافت حق‌الزحمه و صرفاً به نیت خدمت به دین، فرهنگ کشور و جهان اسلام آغاز شد. نگارش این اثر طی پنج سال و با هم‌کاری ۹ تن از شاگردان مستعد او انجام شد.
پس از پایان کار نگارش، گروهی از قاریان برجسته به سرپرستی قاری استاد برکت‌الله سلیم (رییس ریاست قراء وزارت ارشاد، حج و اوقاف) متن را بررسی و تأیید کردند. سپس دارالافتای ستره‌محکمه به ریاست مولوی محمد صدیق مسلم صحت نوشتار و ترتیب آیات را بازبینی و تأیید شرعی صادر کرد.
آقای یاقوت حسینی در سال ۲۰۱۴ میلادی به کشور کانادا مهاجرت نمود و تاکنون در سه نمایشگاه هنری شرکت کرده است:
یک‌بار در مرکز شهر تورنتو (Downtown Toronto)
دو بار در مرکز اسماعیلی (Ismaili Centre)
در حال حاضر، ایشان در شهر ریچموندهیل در ایالت انتاریوی کانادا اقامت دارد. شغل اصلی‌اش نقاشی و طراحی (رسامی) است و گه‌گاه به خوش‌نویسی نیز می‌پردازد. هنر او هم‌چنان بیان‌گر پیوندی عمیق با فرهنگ و معنویت مشرق‌زمین است.
استاد محمد صابر یاقوت حسینی «خدری» از جمله هنرمندانی‌ست که زندگی‌اش وقف هنر، فرهنگ و معنویت شده است. آثار او نه‌تنها برگ‌هایی از زیبایی بصری‌اند، بلکه حامل پیام‌های ژرف انسانی و دینی نیز هستند. نام او در کنار نام هنرمندان متعهد و فرهیخته‌ای می‌درخشد که هنر را وسیله‌ای برای خدمت به مردم و فرهنگ دانسته‌اند.
