نمایش آثار هنری و فرهنگی گروهی از فرهیختگان افغانستانی مقیم کانادا با حضور مقامات دولتی کانادا و شهروندان افغانستانی‌تبار، از سوی نمایندگی مونتریال «انجمن فرهنگی و اجتماعی سید نادرشاه الحسینی کیانی»، روز یک‌شنبه، ۲۷ جولای / ۵ اسد، در شهر مونتریال برگزار شد.
در این نمایشگاه، شماری از چهره‌های فرهنگی و هنری جامعه‌ی افغانستانی مقیم کانادا، همراه با مقاماتی از دولت کانادا، از جمله آقای واسیلیوس کاردوکیانیس (عضو و مشاور شهرداری لاول)، آقای فیصل الخوری (نماینده‌ی پارلمان از لاول) و همراهان ایشان، آقای دل‌جمع صوفی‌زاده (رییس عمومی انجمن فرهنگی و اجتماعی سید نادرشاه الحسینی کیانی)، و دیگر هیأت رهبری و اعضای انجمن از شهرهای تورنتو، کلگری، اوتاوا و… حضور به‌هم رساندند.
آژندای برنامه توسط گرداننده‌ی مراسم، بانو مقدسه عادل، به دو زبان فارسی و فرانسوی معرفی شد. هدف از برگزاری این نمایشگاه، پاس‌داشت هنرمندان و حمایت از جامعه‌ی چندفرهنگی کانادا عنوان گردید. برنامه بنابر مشارکت مقامات دولتی کانادا و شهروندان افغانستانی مقیم کانادا، دو زبانه (فارسی و فرانسوی) ارایه شد.
مطابق سنت برنامه‌های انجمن، ابتدا فشرده‌ای از فعالیت‌های پیشین انجمن به‌صورت ویدیویی به نمایش درآمد.
سپس آقای حمیدالله احمدی، رییس نمایندگی مونتریال انجمن، در سخنرانی خود هدف از تأسیس این انجمن را تقویت ارزش‌های کثرت‌گرایانه و دموکراتیک کانادا در میان مهاجران افغانستانی عنوان کرد. وی تأکید نمود که ادغام مهاجران در جامعه‌ی میزبان تنها وظیفه‌ی دولت نیست، بلکه مسوولیتی انسانی بر دوش همه‌ی ماست. او خطاب به مقامات کانادایی حاضر در برنامه، تمایل انجمن برای برگزاری برنامه‌های فرهنگی و اجتماعی مشترک با نهادهای دولتی، به‌ویژه شهرداری‌ها را اعلام کرد و افزود: «ادغام موفق مهاجران، تنها با صدور اسناد اقامت ممکن نمی‌شود، بلکه این فرآیندی انسانی، فرهنگی و اجتماعی است که باید در فضاهای عمومی، مراکز هنری، کتاب‌خانه‌ها، مدارس/مکتب‌ها و پارک‌ها تجربه و تمرین شود تا به تحقق برسد.»
در ادامه، مستندهایی از کارنامه‌های هنری برخی از شخصیت‌های هنرمند مهمان نمایش داده شد؛ از جمله: آقایان محمدصابر یاقوت حسینی خدیری، عبدالحکیم مقصودی، صدیق دانش، شمس تلاش، رحمت‌الله اشرفی، کریم رضایی و بانو فریحه رحمانی. سپس هر یک از این هنرمندان برای دقایقی درباره‌ی شیوه‌ی کار هنری خود سخن گفتند و برگزاری چنین نمایشگاهی را از سوی انجمن، اقدامی ارزش‌مند و کم‌سابقه برای هنرمندان افغانستانی مقیم کانادا ارزیابی کردند.
آقای واسیلیوس، مشاور شهرداری لاول، در سخنان خود بر اهمیت تنوع فرهنگی در کانادا تأکید کرد و نقش برجسته‌ی انجمن فرهنگی و اجتماعی سید نادرشاه الحسینی کیانی را در ترویج این تنوع، به‌ویژه در استان کبک و شهرهای لاول و مونتریال، ستود و از دستاوردهای فرهنگی انجمن تقدیر به عمل آورد.
بخش موسیقی برنامه با اجرای آقای نصیر ایام و نوازندگی آقای احمد ضیا صوفی‌زاده برگزار شد. آنان چند قطعه موسیقی اجرا کردند که با استقبال و تشویق گرم حاضران همراه شد و فضای شادی را در سالن ایجاد کرد.
سپس آقای فیصل الخوری، نماینده‌ی پارلمان از لاول، طی سخنانی از مشارکت فعال و سازنده‌ی جامعه‌ی افغانستانی مقیم کانادا در مسیر پیش‌رفت، توسعه‌ی اقتصادی و اجتماعی کشور قدردانی کرد و گفت: «به فعالیت‌های نیک‌تان ادامه دهید؛ ما و مردم کانادا به شما افتخار می‌کنیم.»
در بخش بعدی برنامه، بازدید از آثار هنری و فرهنگی هنرمندان مهمان آغاز شد. مقامات دولتی، هیأت رهبری و اعضای انجمن و دیگر شرکت‌کنندگان با اشتیاق فراوان از آثار به‌نمایش‌درآمده بازدید کردند. هنرمندان نیز ضمن معرفی آثارشان، درباره‌ی سبک و محتوای آثار به بازدیدکنندگان توضیحاتی ارایه کردند و گفت‌وگوهای مؤثر و صمیمانه‌ای میان هنرمندان و علاقه‌مندان به هنر شکل گرفت.
در پایان برنامه، خبر انتشار شماره‌ی دوم فصل‌نامه‌ی انجمن در کانادا اعلام شد و نسخه‌هایی از آن در اختیار علاقه‌مندان قرار گرفت. مراسم با پذیرایی از مهمانان و شرکت‌کنندگان به پایان رسید.
کارنامه‌ی فرهنگی و هنری محمد صابر یاقوت حسینی «خدری»
محترم استاد محمد صابر یاقوت حسینی «خدری» در سال ۱۳۳۸ خورشیدی در قریه‌ی خدری دره‌ی ترکمن، ولسوالی سرخ‌پارسای ولایت پروان، در خانواده‌ای پرتلاش و هنردوست دیده به جهان گشود.
او تحصیلات ابتدایی را در مکتب منوچهری شهر کابل آغاز کرد و دوره‌ی متوسطه و لیسه را در سال ۱۳۵۲ خورشیدی در لیسه‌ی عالی نادریه‌ی کابل با موفقیت به پایان رساند.
از دوران دانش‌آموزی، علاقه و شوق فراوانی به هنرهای تجسمی، به‌ویژه خطاطی و نقاشی نشان داد. آثار ابتدایی او شامل خوش‌نویسی اشعار شاعران بزرگ هم‌چون مولانا جلال‌الدین بلخی، حافظ شیرازی و سعدی بود که به صورت خودآموز انجام می‌داد.
در دوران مهاجرت به جمهوری اسلامی ایران، به تشویق و حمایت مالی شاگرد و برادر کوچکش، محمد شایق حسینی خدری، به آموزش آکادمیک خطاطی و نقاشی پرداخت. در آغاز، تحت نظر استاد محمدرضا ناصری آموزش دید. سپس با معرفی استاد ناصری به انجمن خوش‌نویسان تهران راه یافت و تحت تعلیم استادان برجسته‌ای هم‌چون اسماعیل نیک‌بخت و امیر فلسفی به فراگیری خط نستعلیق پرداخت. هم‌زمان، نزد استاد دیدرالله کابلی خوانساری آموزش خط شکسته‌نستعلیق را آغاز کرد. خطوط نسخ و ثلث را نیز زیر نظر استاد موعد فرا گرفت.
در انجمن خوش‌نویسان تهران، که شامل پنج دوره‌ی آموزشی (متوسط، خوش، عالی، ممتاز و فوق‌ممتاز) است، ایشان تمامی دوره‌ها را در مدت سه سال با موفقیت کامل به پایان رساند.
هم‌زمان زیر نظر استادان برجسته‌ای نقاشی و خطاطی از جمله استاد فیروز ارج‌مند نیا، استاد محمدرضا ناصری، استاد جمشید توفیقیان، استاد ناصر توفیقیان، استاد فریبرز غنجه‌ای، استاد مصطفی غنجه‌ای، استاد داریوش حسینی و استاد حاجی محمود طلایی به فراگیری هنرهای تجسمی و خطاطی پرداخت. او در این دوره‌ها به تکنیک‌های مختلف نقاشی از جمله کار با پنسل، خودکار، پاستیل و رنگ روغن تسلط یافت.
پس از پایان تحصیلات هنری، به وطن بازگشت و در سال ۱۳۸۳ خورشیدی، پروژه‌ای بزرگ دینی و ملی را آغاز کرد که نگارش بزرگ‌ترین نسخه‌ی خطی قرآن کریم به پیشنهاد و حمایت جناب محترم الحاج سید منصور نادری، شخصیت ملی و معنوی کشور و بنیان‌گذار کانون فرهنگی حکیم ناصرخسرو بلخی، بود. این پروژه بدون دریافت حق‌الزحمه و صرفاً به نیت خدمت به دین، فرهنگ کشور و جهان اسلام آغاز شد. نگارش این اثر طی پنج سال و با همکاری ۹ تن از شاگردان مستعد او انجام شد.
پس از پایان کار نگارش، گروهی از قاریان برجسته به سرپرستی قاری استاد برکت‌الله سلیم (رییس ریاست قراء وزارت ارشاد، حج و اوقاف) متن را بررسی و تأیید کردند. سپس دارالافتای ستره‌محکمه به ریاست مولوی محمد صدیق مسلم صحت نوشتار و ترتیب آیات را بازبینی و تأیید شرعی صادر کرد.
آقای یاقوت حسینی در سال ۲۰۱۴ میلادی به کشور کانادا مهاجرت نمود و تاکنون در سه نمایشگاه هنری شرکت کرده است:
یک‌بار در مرکز شهر تورنتو (Downtown Toronto)
دو بار در مرکز اسماعیلی (Ismaili Centre)
در حال حاضر، ایشان در شهر ریچموندهیل در ایالت انتاریوی کانادا اقامت دارد. شغل اصلی‌اش نقاشی و طراحی (رسامی) است و گه‌گاه به خوش‌نویسی نیز می‌پردازد. هنر او هم‌چنان بیان‌گر پیوندی عمیق با فرهنگ و معنویت مشرق‌زمین است.
استاد محمد صابر یاقوت حسینی «خدری» از جمله هنرمندانی‌ست که زندگی‌اش وقف هنر، فرهنگ و معنویت شده است. آثار او نه‌تنها برگ‌هایی از زیبایی بصری‌اند، بلکه حامل پیام‌های ژرف انسانی و دینی نیز هستند. نام او در کنار نام هنرمندان متعهد و فرهیخته‌ای می‌درخشد که هنر را وسیله‌ای برای خدمت به مردم و فرهنگ دانسته‌اند.
کارنامه‌ی فرهنگی و هنری فریحه رحمانی
محترم فریحه رحمانی، دانشجوی رشته‌ی آموزش در دانشگاه کنکوردیا، از چهره‌های فعال در عرصه‌های فرهنگی، هنری و آموزشی به‌شمار می‌رود. او از دوران کودکی به هنر علاقه‌مند بوده و بدون بهره‌گیری از آموزش رسمی، به‌شیوه‌ای خودآموخته به نقاشی و خطاطی روی آورده است. تلاش مداوم و اشتیاق درونی، مسیر رشد هنری او را هموار کرده است.
در آثار هنری فریحه، چهره‌ها، حالات انسانی و عواطف ژرف با ظرافتی خاص ترسیم می‌شوند. او با بهره‌گیری از رنگ، خط و فرم، نه‌تنها به بیان احساسات شخصی می‌پردازد، بلکه کوشیده است لایه‌هایی از زیبایی، تأمل و معنا را در آثار خود برجسته سازد.
فعالیت‌های او تنها به حوزه‌ی هنر محدود نمی‌شود؛ در کنار تدریس، مدیریت یک فضای سالون زیبایی خدماتی نیز بخشی از تلاش‌های چندوجهی اوست. با این‌حال، آن‌چه وجه تمایز کارهای او را می‌سازد، پای‌بندی‌اش به سه اصل کلیدی است: عشق، دقت و احترام به انسان.
هنر برای فریحه رحمانی، ابزاری‌ست برای بازتاب جهان درون و خلق تجربه‌ای بصری که مخاطب را به تأمل در زیبایی، احساس و معنای زندگی فرامی‌خواند.
کارنامه فرهنگی و هنری صدیق دانش
محترم صدیق دانش در سرزمین باستانی بامیان، ولایتی آمیخته با تاریخ و تمدن، چشم به جهان گشود. تنفس در فضای فرهنگی و پررمزوراز بامیان از همان دوران کودکی، در او علاقه‌ای ژرف به هنر را برانگیخت. وی در سال ۱۹۹۱، در حالی‌که هنوز کودکی بیش نبود، همراه خانواده به کابل کوچید و در آن‌جا نزد نقاش آماتور اما مستعد، نخستین گام‌ها را در مسیر یادگیری هنر برداشت. پس از آن، مسیر آموزش حرفه‌ای خود را در مرکز هنرهای غلام‌محمد میمنه‌گی ادامه داد.
قدرت بصری آثار صدیق دانش چشم‌گیر و تاثیرگذار است. او با مهارت خارق‌العاده‌اش در استفاده از نور و رنگ، توازن و هماهنگی خیره‌کننده‌ای در نقاشی‌هایش پدید می‌آورد. دانش با بهره‌گیری از سبک واقع‌گرایانه (ریالیسم)، تفاوت‌ها و اشتراکات فرهنگی را بازتاب می‌دهد و هر اثرش به گونه‌ای تبدیل به شهکار هنری می‌شود. وی هنرمندی جوان، پرکار و متعهد است‌که از طریق هنر، با جهان پیرامون خویش سخن می‌گوید. حوزه‌ی فعالیت او شامل نقاشی با رنگ روغن و سبک خاص کلاژ است. افزون بر آن، در خوش‌نویسی و زیبانویسی نیز مهارتی ستودنی دارد؛ مهارتی که سخن را به تصویر هنری ارتقا می‌دهد و به سخن صمیمیت و مؤثریتی خاص می‌بخشد.
شخصیت گرم و مردمی صدیق دانش، او را برای کمک به دیگران، به‌ویژه به کودکان، مشتاق کرده است. در سال ۲۰۰۶، او به عنوان مدیر ارزیابی و بررسی برنامه‌های آموزشی بنیاد آقاخان آغاز به کار کرد. در ادامه، به تهیه و تدوین کتاب‌های مصور کودکان پرداخت؛ کتاب‌هایی‌که هنوز بخشی از مواد درسی مکاتب روستایی افغانستان اند. آثار تصویری او با برانگیختن تخیل کودکان، اشتیاق آنان به خواندن و آموختن را دوچندان کرده است.
هنر بی‌ریا، زیبا و تاثیرگذار صدیق دانش، او را بارها به نمایشگاه‌هایی در داخل و خارج از کشور رهسپار کرده است. در سال ۲۰۰۰ در هتل مریوت اسلام‌آباد؛ در سال ۲۰۰۸ در دانشگاه تورنتو؛ در سال ۲۰۰۹ نمایشگاهی به مناسبت بزرگداشت مولانا جلال‌الدین محمد بلخی در مرکز هنرهای نمایشی ریچموند هیل تورنتو؛ و در سال ۲۰۱۳ در نمایشگاهی با موضوع زندگی و اندیشه‌های حکیم ناصرخسرو بلخی، آثارش نمایش داده شد. از طریق همین آثار، صدیق دانش تلاش کرده است تا رویدادهای فرهنگی و شخصیت‌های کشورش را که بنابر نابسامانی‌ها دچار فراموشی شده بودند، دوباره به جامعه معرفی کند. امروز، این مجموعه آثار در کانون فرهنگی حکیم ناصرخسرو بلخی قرار دارد و بازدید آن‌ها به روی همگان باز است.
این روزها، صدیق دانش مشغول نقاشی مجموعه‌ای از رویدادهای تصویری شخصیت ملی و روحانی دوست‌داشتنی مردم افغانستان، سید منصور نادری، است. این مجموعه‌نقاشی به سبک کلاژ ارایه خواهد شد؛ سبکی که در افغانستان کمتر سابقه دارد. او در این نقاشی، از عناصر مختلف چون پول فلزی، دکمه، سنگ‌ریزه، شیشه، پنبه، پلاستیک، کوکه و سایر اشیای ساده برای خلق تصویری منحصربه‌فرد، زیبا، دل‌نشین و مردم‌پسند، بهره می‌برد.
دانش بر این باور است‌که هنر، مفهومی ژرف دارد و نباید آن را صرفاً به زیبایی بصری محدود کرد. از نظر او، هنر امکانی است برای پر کردن خلأهای زبان و فرصتی است برای انتقال پیام و معنا، ورای مرزها و تفاوت‌های زبانی. او مقام هنر را والا می‌داند، زیرا هنر به او توانایی پرواز در گستره‌ی تخیل می‌بخشد؛ تا آن‌جا که حتا زبان از پیمودن آن ناتوان است.
کارنامه فرهنگی و هنری رحمت‌الله اشرفی
محترم رحمت‌الله اشرفی، هنرمند نقاش و خوش‌نویس، از دوران کودکی به هنر، به‌ویژه به هنر نقاشی علاقه‌مند بوده و از همان سال‌های ابتدایی تحصیل در شهر پلخمری، فعالیت هنری خود را آغاز کرده است. او در زمان تحصیل در صنف پنجم مکتب، عضویت کانون فرهنگی حکیم ناصر خسرو بلخی را به‌دست آورد و نخستین آموزه‌های خود را نزد استاد قاری حکیم مقصودی فرا گرفت.
آقای اشرفی با پشت‌کار و علاقه‌مندی، هنر نقاشی را به صورت آماتور و خودانگیخته فراگرفته و تلاش کرده است از تجربه‌های خوب دیگران بیاموزد. در سال‌های پایانی مکتب، آثار سفارشی برای مکاتب و ادارات اجرا کرد که از جمله می‌توان به نقاشی مولانا جلال‌الدین محمد بلخی به ابعاد ۳ در ۴ متر در دیوار مکتب لیسه عمر فاروق پلخمری در سال ۱۳۸۳ اشاره کرد، اثری‌که هنوز پابرجاست.
در دوران تحصیل در دانشگاه شهر مزار شریف نیز فعالیت هنری خود را ادامه داد و با همکاری استادان، چندین اثر هنری را خلق کرد. او همچنین در نمایشگاه‌های هنری از جمله برنامه‌های نوروزی کانون فرهنگی حکیم ناصر خسرو بلخی در کابل، حضور مؤثر داشت.
آقای اشرفی از سال ۲۰۱۸ فعالیت هنری خود را در تاجیکستان به‌عنوان مدرس نقاشی و خوش‌نویسی تحت عنوان «هنرستان اشرفی» در شهر وحدت آغاز کرد و در چندین نمایشگاه هنری که با همکاری سفارت افغانستان برگزار شد، شرکت نمود.
نقاشی برای او بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی است و با وجود مشغله‌های زندگی در کانادا، هم‌چنان تلاش می‌کند ارتباط خود را با این هنر حفظ کند.
کارنامه‌ی فرهنگی و هنری عبدالحکیم مقصودی
محترم عبدالحکیم مقصودی، هنرمند فعال اهل ولایت پروان افغانستان، از دوران کودکی به فعالیت‌های هنری روی آورد. آموزش‌های ابتدایی و پیش‌رفته‌ی نقاشی را در نگارستان غلام‌محمد میمنگی فرا گرفت و به مدت شش سال در زمینه‌های مختلف از جمله نقاشی پنسلی، آبرنگ و رنگ‌روغن آموزش دید. همچنین، تحت نظر استاد مرادعلی غریب‌یار به تکمیل مهارت‌های هنری خود پرداخت.
آقای مقصودی در دوره‌های مختلف در شهرهای پلخمری و سمنگان به تدریس هنر نقاشی مشغول بود. پس از بازگشت به کشور در دوران جمهوریت، فعالیت‌های هنری خود را از سر گرفت و در مرکز هنری “Artloard” در کابل به‌ویژه در طراحی چهره‌ها در نقاشی‌های دیواری نقش محوری ایفا کرد. بسیاری از آثار او با همکاری سایر هنرمندان، هم‌چنان در نقاط مختلف شهر کابل دیده می‌شوند.
در طول حدود شش سال فعالیت در این مرکز، یکی از برجسته‌ترین آثار او تصویری نمادین از افغانستان بود که با همکاری دیگر هنرمندان خلق شد و به دفتر مرکزی سازمان ملل متحد راه یافت. افزون بر آن، آقای مقصودی در برنامه‌های هنری متعددی در شهر ترینای آلبانیا و تورنتو کانادا شرکت کرد. یکی از آثار وی در سال ۲۰۲۲ در موزه‌ی آقاخان به نمایش درآمد.
کارنامه‌ی فرهنگی و هنری شمس تلاش
محترم شمس تلاش، متولد سال ۱۹۸۰ میلادی در شهر کابل، از چهره‌های فعال در سینمای افغانستان است. او فعالیت حرفه‌ای خود را در عرصه‌ی سینما به‌عنوان بازی‌گر، کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس آغاز کرده و تاکنون در بیش از ده اثر سینمایی ایفای نقش داشته است. از جمله آثار شاخص او می‌توان به فیلم سنگ‌شکن اشاره کرد که فیلم‌نامه‌ی آن توسط خود او نگاشته شده و با وجود محدودیت‌های تولید، با همکاری جمعی از هنرمندان به سرانجام رسید. این فیلم پس از تکمیل، در سینمای آریانا به نمایش درآمد و با استقبال مخاطبان روبه‌رو شد.
آقای تلاش همچنین در زمینه‌ی هنرهای رزمی، به‌ویژه تکواندو (سبک ITF)، فعالیت مستمر داشته و موفق به کسب درجه‌ی «ماستری» در این رشته شده است. از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ میلادی در کشور کره‌ی جنوبی به آموزش و تمرین حرفه‌ای در این زمینه مشغول بود.
در کنار فعالیت‌های سینمایی و ورزشی، شمس تلاش در حوزه‌ی هنرهای تجسمی نیز حضور مؤثری داشته است. تحصیلات رسمی خود را در هنرستان پروفیسور غلام‌محمد میمنگی در کابل به انجام رسانده و مدتی نیز به تدریس این رشته پرداخته است.
از سال ۲۰۲۴ میلادی، شمس تلاش در کشور کانادا اقامت دارد و فعالیت‌های هنری خود را، به‌ویژه در زمینه‌ی هنرهای تجسمی و رسامی، ادامه می‌دهد.
کارنامه‌ی فرهنگی و هنری کریم رضایی
محترم کریم رضایی، سال ۱۹۸۳ میلادی در شهر کابل، پایتخت تاریخی و فرهنگی افغانستان، چشم به جهان گشود. از دوران کودکی، علاقه‌مند به نقاشی بود که توسط آن جلوه‌هایی از شور و شوق درونی‌اش را نمایان بسازد. نگاه‌اش به رنگ، فرم و زیبایی از همان آغاز، نگاهی ژرف و تأمل‌برانگیز بود.
تحصیلات ابتدایی و متوسطه‌ی خود را در مکتب سید نورمحمد شاه به پایان رساند و دوره‌ی لیسه را در مکتب استقلال به اتمام رسانید. در سال‌های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۵، با حضور در کورس هنری غلام‌محمد میمنگی، به‌صورت رسمی آموزش‌های بنیادین هنر نقاشی را آغاز کرد و از آن به بعد، قلم و پنسل به همراهان همیشگی و ابزار بیان احساسات او بدل شدند.
در سال ۲۰۰۴ میلادی، آقای رضایی به کشور کانادا مهاجرت کرد و پس از مهاجرت نیز علاقه‌اش به هنر هم‌چنان پابرجا ماند. او در سال‌های پسین، مجموعه‌ای از آثار هنری تأثیرگذار را با استفاده از قلم خودکار و پنسل خلق کرد؛ آثاری‌که بیان‌گر روح لطیف، تجربه‌های مهاجرت و نگرش انسانی و تأمل‌گرای او نسبت به زندگی و جهان استند.
امروزه نیز، هنر بخش جدایی‌ناپذیر از زندگی روزمره‌ی کریم رضایی است. او با عشق نقاشی می‌کند، از طریق خطوط سخن می‌گوید و رویاهایش را بر کاغذ ترسیم می‌نماید؛ رویاهایی‌که هم‌چنان در حال شکل‌گیری و تداوم‌اند.
